خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
277
نهج البلاغة ( فارسى )
حكومت و سلطنت آن همه جا را فرا گيرد و بلاء و سختى آن مخصوص ( پرهيزكاران و شيعيان ) است ، هر كسى كه در آن فتنه بينا باشد ( با كارهاى زشت بنى اميهّ مخالفت نمايد ) بلاء و سختى به او رو آورد ، و كسى كه نابينا باشد ( به كارهاى زشت آنان ايراد نكرده اوامر و نواهى آنها را پيروى كند ) بلاء از او دور ( در رفاه و آسايش ) است ، ( 6 ) سوگند به خدا بعد از من بنى اميهّ براى شما زمامداران بدى خواهند بود ، مانند شتر پير لگد انداز بد خو كه ( هنگام دوشيدن دوشنده را ) به دهانش گاز مى گيرد ، و به دستش ( بر سر او ) كوبيده به پايش لگد زند و از دوشيدن شير جلوگيرى نمايد ( خلاصه نيكان را اذيّت و آزار رسانيده مى كشند و از بيت المال مسلمين چيزى بمستحقّين نمى دهند ) همواره بر شما تسلّط دارند تا از شما كسى را ( روى زمين ) باقى نگذارند مگر اينكه براى آنان سود داشته يا زيان بايشان وارد نياورد ( از آنها پيروى كند يا لا اقلّ بر خلاف مقاصدشان سخنى نگفته قدمى بر ندارد ) و همواره بلاء و تسلّط آنان ( بر شما ) برقرار است بطوريكه انتقام گرفتن يكى از شما از ايشان مانند انتقام گرفتن غلام از آقاى خود و تابع از متبوعش مى باشد ( زير دست و مانند بندهء زر خريد آنان هستيد كه نمى توانيد از حقوق خويش دفاع كنيد ) ( 7 ) فتنه و فساد ايشان بد منظر و ترسناك و به رويهّء مردم زمان جاهليّت ( كه بجنگ و خونريزى و غارت و دزدى و بى عفّتى عادت داشتند ) بر شما وارد مى گردد ، و نيست علامتى از هدايت و رستگارى در آن فتنه و نه نشانهاى كه ( راه حقّ به آن ) ديده شود ، ما اهل بيت از گناه آن فتنهها خواهيم رست ( از رويهّء فتنه جويان بيزارى جسته طبق دستور خداوند متعال رفتار خواهيم نمود ) و در آن اوقات نمى توانيم ( كسى را آشكار به راه حقّ ) دعوت نماييم ، ( 8 ) سپس خداوند آن فتنهها را از شما دور گرداند مانند جدا كردن پوست از گوشت بوسيلهء كسى كه ( بنى العبّاس ) بايشان ذلّت و خوارى مى رساند و بجبر آنها را ( به اطراف ) سوق داده و از جام پر ( از بلاء و مصيبت ) آب مىدهد ، بجز زخم شمشير چيزى به آنها نبخشد و بجز خوف و ترس چيزى نپوشاند ، ( 9 ) پس در آن هنگام ( كه دولت بنى اميهّ منقرض گشت همهء آنان ضعيف و ناتوان و خوار شدند ) قريش آرزو دارند كه دنيا و آنچه در آن است از دست داده بجاى آن يك بار مرا